جمله زیبایی بود...
یک زمانی ما نگران بزرگی مردم و کوچکی دلمان بودیم.......!!!!!!!!!!
اما حالا.......
نگران بزرگی دلمان و کوچکی مردمیم.......!!!!!!!!
برای انکه نگرانیمان هم کم شود همراه می شویم با جماعت تا دلمان خیلی هم بزرگ نشود آنقدر که در این دنیا جا نشود....
بعضی ادمها با شرایط تغییر می کنند ....
خدایا چرا ادمها اینقدر موجودات عجیبی هستند!!!!!!!!!!!!!!
کار با تلاش شبانه روزیم بهتر از حد تصورم بیش رفت .... روزی که کتاب از چاپ بیرون بیاید خستگی ام هم تمام می شود.... و من با کوله باری از خاطرات با تجربه دنیایی متفاوت اینجا را هم تا کمتر از یک ماه دیگر ترک خواهم کرد تا پایان نامه را به ثمر بنشانم ....
برنامه یک مسافرت به ۷ کشور با یک دوست را در سر می پرورانم .... شروع از لهستان .... حداقل چیزی که از اجرای برنامه های بین المللی نصیبم می شود یافتن یک همراه به همراه خانه ای در ان سوی مرزهاست.... باید حرکت کرد رفت دید ....
رکود ... سکون ... ماندن..... خسته ام می کند ...
خدای خوبم باز هم دلتنگت هستم.... در تمام لحظه های زندگی زمینیم جاری باش .... مهربانی کن... تنبیه کن... جریمه کن به خاطر توقف بیجا.... جریمه کن به خاطر نبستن کمربند ایمنی در جاده پر خطر زندگی ... جریمه کن به خاطر ..خوردن حین راندن در مسیرزندگی .... خدایا جریمه کن اما قهر نکن.....
